சீசராவின் தாய்

motherofsisera

Acrylic on canvas 36 X 36 inches

விவிலியத்தின் மிகப் பழைய பாடல்களுள் ஒன்று தெபோராவின் பாடல். முடியாட்சிக்கு முந்தைய நீதித்ததலைவர்களின் யுகத்தில் மகத்தான நீதித்தலைவியாகவும் இறைவாக்கினராகவும் விளங்கியவள் தெபோரா. இனங்களுக்கிடையேயான கொடிய போர்வன்முறை என்பது அன்றைய யதார்த்தம். வன்முறைக்கு இலக்காகும் இடத்தில் மட்டுமே இருந்ததாக பொதுவாக நம்பப்படும் பெண்கள் எவ்வாறு வன்முறையை செலுத்தும் இடத்திலும் அன்றைய சூழலோடு இயைந்து இருந்தார்கள் என்பதை தெபோரா குறித்த அத்தியாயங்கள் தெளிவாகக் காட்டும்.

போரின் வெற்றிக்காய் கடவுளைப் புகழ்ந்து பாடுவதாக தெபோராவின் பாடல் அமைந்துள்ளது. நீதித்ததலைவியாக எதிரிகளுக்கெதிரான போரை முன்னெடுத்துச் செல்லும் தெபோரா, போரில் தோற்று ஓடும் சீசரா என்ற படைத்தலைவனைத் தன் கூடாரத்தில் அடைக்கலம் கொடுத்து அவனது நெற்றியில் கம்பியை ஏற்றிக் கொல்லும் யாவேல் என்ற பெண், பலியாகும் சீசராவை எதிர் நோக்கிக் காத்திருக்கும் அவனது தாய் என மூன்று பெண்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் இப்பாடலில் உள்ளன. ஒரு பெண் பாடும் போர்-வெற்றிப் பாடலில் எதிரியினுடைய தாயின் மன நிலையை கற்பனை செய்து பார்க்கும் பகுதி இடம்பெறுவது பெண்ணின் ஆன்மாவை இப்பாடலுக்கு அளிக்கின்றது. அவ்வாறு கற்பனை செய்து பார்க்கப்படும் தாயின் மன நிலையும் மிக யதார்த்தமாக அன்றைய சூழலை ஒத்து பதிவாகியுள்ளது.

விவிலியத்தின் அப்பகுதி:

சீசராவின் தாய் சாளரம் வழியாக எட்டிப்பார்த்தாள். சாளரத்தில் சாய்ந்துகொண்டு அவள் கத்தினாள்; “அவன் தேர் வர ஏன் இந்தத் தாமதம்? அவன் தேர்க்குகுதிரைகளின் குளம்பொலி ஏன் இன்னும் கேட்கவில்லை?.. அவளது கேள்விக்கு அவளே விடை கூறுகின்றாள்; அவர்கள் கொள்ளைப் பொருளைக் கண்டுபிடித்துப் பங்கிடுகிறார்களோ? ஆளுக்கு ஓரிரண்டு பெண்கள்; சீசராவுக்குக் கொள்ளைப் பொருளில் வண்ண ஆடைகள்; என் தோளுக்குக் கொள்ளையடித்த வண்ண ஆடைகள்; இரண்டு பின்னல் ஆடைகள்.

-நீதித்தலைவர்கள் 5:28-30 

போரின் கொள்ளைப் பொருளாகச் சொல்லப்படும் ‘ஆளுக்கு ஓரிரண்டு பெண்கள்’ என்ற பகுதி மூல மொழியில் ‘ஒரிரண்டு கர்ப்பப்பை’ என்ற பதமாகவும் கையாளப்பட்டுள்ளது*

தாயன்பு மட்டுமல்ல, வன்முறையும், பெண்ணை ஒரு கர்ப்பப்பை என்ற அளவில் மட்டுமே சுருக்கி மதிப்பிடும் மற்றொரு பெண்ணின் மனநிலையும் இங்கு பதிவாகியுள்ளது. நல்லதை மட்டுமே பதிவு செய்ய வேண்டும் என்ற பாசாங்குத்தனம் இங்கு இல்லை. தொன்மையான இலக்கியத்திற்கே உரித்தான இயல்பு இது. கால ஓட்டத்தில் மாறிக் கொண்டே இருக்கும்  நன்மை தீமை என்ற அடுக்குகளைப் பற்றி அவை கவலை கொள்வதில்லை.

*Handbook on the historical books, Victor P Hamilton.