நினைவின் நிறம் பச்சை

Green

© Ranjit, Soft pastel on Paper

ஞ்சை மாவட்டத்தில் பயணித்த போது, வாகன ஜன்னல் வழியே பார்த்து ரசித்த பசுமைப் பரப்பை வரைந்து பார்த்த படமிது.

காவேரியைப் பற்றி ஒரு பயண நூலில் இவ்வாறு குறிப்பு வருகின்றது:”நூற்றுக்கணக்கான தலைமுறைகளையும், பண்பாடுகளையும் மறைய மறையப் பார்த்துக் கொண்டு, தான் மட்டும் நிற்கும் ஒன்றைப் பார்த்தால் நமக்கு மலைக்கத்தான் செய்கிறது”. அற்புதமான நீர்வளம், தன்னைச் சார்ந்த மனிதனை இயற்கையோடு கட்டிப் போட்டு வைத்துள்ளதாகவே தோன்றுகிறது. அதீத நாகரீகம் இந்த மனிதர்களை காயப்படுத்திவிடாமல், காவேரி இன்றும் இவர்களை காத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறாள். இதற்கு நேர்மாறாக நீர்வளம் குறைந்த வளமற்ற பிரதேசங்கள், தனது மனிதர்களை தன்னோடு தக்கவைக்கமுடியாமல் நகரங்களுக்கு கொடுத்துவிட்டு தனிமைப்படுவதாகத் தோன்றுகிறது.

எங்கள் ஊரும் வறண்ட கரிசல் பிரதேசமே. என்றாலும், சில season-கள் பசுமையை போர்த்திக் கொள்ளும். அப்படி பசுமையான தருணங்களில், வயல் வெளி கடந்து பொன்வண்டு பிடிக்க சிறு வயதில் செல்வதுண்டு. இந்த mission- ல் பூச்சிக் கடி இன்றியோ முள் குத்தல் இன்றியோ திரும்ப முடியாது. பசுமையை ரசித்துக்கொண்டே வருவதால் இந்த வலிகள் தெரிவதில்லை. இன்னொரு வகை ரசித்தலும் உண்டு. ஊரின் மையத்திலுள்ள மலையின் மீதேறி, ஒரே canvas-ல் மொத்த பசுமையையும் ரசிப்பது ஒரு சுகானுபவம். சிறு வயதில் அடிக்கடி இந்த அனுபவத்திற்காய் மலையேறுவதுண்டு.

மலையில் ஒரு ஐயனார் கோயிலும் உண்டு, பழமை ஊறிய, மற்ற கிராமத்து ஐயனார் சிலை போன்றது அல்ல எங்கள் ஊர் ஐயனாரின் சிலை. காமெடி நடிகர் செந்திலுக்கு கையில் ஆயுதத்தை கொடுத்தது போன்ற சாயல் அந்த ஐயனார் சிலையில் தெரியும். நண்பனோடு மலையேறிய ஒரு நாள், ஐயனாரின் குதிரை மேல் அமர்ந்து கொண்டு, அந்த செந்தில் ஐயனாரை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தேன். கோபமடைந்த என் நண்பன் சொன்ன விஷயம் என்னை இன்றும் பயமுறுத்துவது.

‘ஐயனார் குதிரைல யாராச்சும் உக்காந்தா, அந்த ஆளை ராத்திரியில ஐயனார் வேட்டைக்கு போறப்ப, கொடூரமா.. துரத்தித் துரத்தி அருவாளால வெட்டிக் கொன்னுடுவாரு. நீ வேற கிறிஸ்டியனா போய்ட்டே.. சொல்லவே வேண்டாம்’ என்றான் என் நண்பன். பயத்தைக் காட்டிக்கொள்ளாமல் மெதுவாக குதிரையை விட்டு இறங்கிக்கொண்டேன். கொஞ்சம் உடம்பு நடுக்கம் கொடுத்தது. பசுமையை ரசிப்பதாவது மண்ணாவது என்று உடனே மலையிறங்கினேன்.

அன்று இரவு – நான் கண்ட கனவில், நடிகர் செந்தில் என்னை துரத்தித் துரத்தி அரிவாளால் வெட்டிக் கொன்றார்!!

உண்மையிலேயே பச்சைப்பசுமையான நினைவுகள்தான்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s